Galata Köprüsü'nün Şarkısı

Ezginin Günlüğü: Nadir Göktürk'ün sözleri, o canım şairlerin şiirlerine besteleri, tiyatro sevdası, kitap kurdu zamanları, ilk gençlik yılları. Her tamam biraz yarıyken, her yıl biraz daha kısa, her ölüm erkenken ve günler çoğaldıkça azalırken...

Geçen gün Ortaköy'de verdikleri konserde çalmadılar en sevdiğim şarkılarından birini, ama tam da bugün burada yad ediyorum kendisini, benim için gelsin.

İstanbul'un var olma nedeni olan yarımada manzaralı: Galata Köprüsü'nün Şarkısı


Değmeyin bana
Göğsümde bin yara var
Yeditepeli kent gibiyim
Kafamda sarhoşluklar

Açıktan geç be sandalcı
Çek öte yana küreğini
Kulaklarına sahip ol bayan
Çizmesin şarkım yüreğini

Bazen
Omzumda ceket
Her dokuz çekiliş
Cebimde bilet
Sabah martılara ekmek atarım
Akşam göğsüme jilet

Balıklarımız körpedir
Derya kuzularıdır
Her aşk biraz eksik
Her tamam biraz yarıdır
Her yıl biraz daha kısa
Her ölüm erkendir
Günler çoğaldıkça azalır

Al gümüş tabakanı
Kafana tokanı tak
Şöyle kol kol a girip
Beyoğluna bir çıksak
Lastikleri aynalı
Keyifler gıcır
Kardeşinin düşündüğü şeye bak
Kunduralar aynalı
Keyifler gıcır
Kardeşinin düşündüğü şeye bak

Kollektif İstanbul

Bugün Anadolu Yakası'na geçtim, geçerken de yollarda Kollektif İstanbul dinledim. Onları dinlerken vücudumu terbiye edemiyorum, hoş, birçok müzik için bu böyle ama onlar o Balkan karmasıyla beni benden alıyor efendim.  Akordeon, gayda, saksofon, klarnet herşey var Kollektif İstanbul'da; cazsa caz, indie ise indie, funksa funk, world ise world...

Canlı canlı en son 15 Haziran akşamı Galata Meydanı’nda, hem de açıkhavada kulenin dizi dibinde, coşa oynaya dinledik kendilerini. Yine neşeli, yine enerjik, yine coşkulu ve bir o kadar da iyiydi sahneleri. Yetti mi yetmedi elbet, "Bir elmanın yarısı biri sensin biri ben..." dilimizde dağıldık sokaklara...

Galata Kulesi

Galata Kulesi'ne Şişhane tarafından giriş. İlk fotoğraf  bahar sonunda çektiğim bir kare, diğeri de 1900'lerin başına ait, açılar pekala tam olmasa da iki resim arasındaki 7 fark için güzel bir örnek...